سیاسی_اجتماعی
ناراحتی داشت ولی دیر یا زود باید این کار رو میکردم حالم از این سیاست بهم میخوره
احساس می کنم
در هر کنار و گوشه این شوره زار یاس
چندین هزار جنگل شاداب
ناگهان
می روید از زمین.
فرهنگیان عزیز ، ملت شریف ایران
همانگونه که می دانید ، یکی از مظاهر پیشرفت هر جامعه ای ، وجود نهادهای مستقل از دولت است که وظیفه آنها علاوه بر نظارت و نقد عملکرد دولت ها ، جلوگیری از فساد ناشی از تمرکز قدرت و تعدیل خواسته ها و انتظارات قشرهای مختلف مردم و متناسب کردن این گونه انتظارات با واقعیت هاست. به همین علت در بسیاری از کشورهای پیشرفته ، حاکمان و دولت ها نه تنها مانع از رشد و گسترش این گونه نهاد ها نمی شوند بلکه از تمام توان خود برای گسترش آنها بهره می گیرند بطوریکه حضور یک فرد در چند نهاد مستقل مدنی را نشانه رشد مدنییت ، شادابی و توسعه یک کشور می دانند.
در کشور ما اما چند سالی است که تلاش های گسترده ای صورت گرفته و می گیرد تا با محدود کردن دایره فعالیت این گونه نهادها ، آنها را به ورطه نابودی کشانده یا بی اثر و خنثی نمایند. برخورد های چند سال اخیر نهادهای امنیتی با فعالان صنفی معلمان از جمله : بازداشت ها و دستگیری ها ، انفصال از خدمت و اخراج بسیاری از آنها و صدور احکام سنگین تعلیقی و تعزیری و حتی اجرای احکام تبعید برای این قشر فرهیخته ، همه وهمه نشان دهنده این واقعیت تلخ است که مسئولان فعلی دولت هیچگونه اعتباری برای این گونه فعالیت های مسالمت آمیز قائل نیستند.
اما فعالان صنفی معلمان ایران پایدار و استوار و با عزمی جزم تر از گذشته ، به دلیل اعتقاد به حقانیت راهی که برگزیده اند ، تا رسیدن به مطلوب به راه خود ادامه خواهند داد و تهدیدها و تنبیه ها نتوانسته و نخواهد توانست در اراده آنان خللی ایجاد نماید.
همکاران گرامی ، ملت بزرگ ایران
حتمآ شنیده اید که ریاست محترم جمهوری اسلامی ایران ، در مصاحبه های اخیر خود، ایران را آزادترین کشور دنیا معرفی کرده است و مدعی شده که در این کشور مردم آزادنه به همه مسئولان انتقاد می کنند و در عوض کوچکترین برخوردی با آنان صورت نمی گیرد!!!
این ادعاها در شرایطی مطرح می شود که معلمان ایران حتی از برگزاری یک مراسم ساده به مناسبت روز جهانی معلم که هر ساله توسط میلیون ها معلم در سراسرجهان برگزار می گردد محروم گردیده اند و مسئولان کشور نه تنها به درخواست کتبی کانون صنفی معلمان ایران برای برگزاری مراسم راهپیمایی در این روز پاسخی نداده اند بلکه تلاش اعضای کانون برای برگزاری مراسمی جشن گونه در مقابل وزارت آموزش و پرورش (خانه معلمان) که بنا بود با اهدای گل و شیرینی همراه باشد با تهدید های نیروهای امنیتی از مآموران وزرات اطلاعات گرفته تا پلیس امنیت و معاونت امنیت دادگاه انقلاب با شکست مواجه می گردد.
در چنین شرایطی ، کانون صنفی معلمان ایران ضمن اعتراض شدید به این گونه برخوردها که مغایرت آن با بسیاری از اصول قانون اساسی به ویژه اصل ۲۷ و قانون حقوق شهروندی کاملآ محرز است از تمامی دلسوزان نظام ، نمایندگان مستقل شورای اسلامی ، خبرگزاری ها و روزنامه های مستقل و همچنین ریاست محترم قوه قضاییه مصرانه می خواهد تا ضمن پیگیری برخورد های غیرقانونی مذکور ، مشکلات آموزش و پرورش را جدی گرفته و در برابر تضییع حقوق قانونی فرهنگیان و نمایندگان واقعی آنها در تشکل های صنفی ، بیش از این سکوت نکرده و با واکنش به موقع خود ، این نهاد گسترده و تآثیر گذار را که متعلق به تمام اقشار و آحاد جامعه است از بحران هایی که حتی برخی نمایندگان محترم مجلس نیز نتوانستند وجود آن را انکار نمایند ، نجات دهند.
ما معتقدیم که مشکل آموزش و پرورش تنها به فرهنگیان و تشکل های صنفی مربوط نیست بلکه مشکل آموزش و پرورش مشکل همه جامعه است لذا حل این مشکل نیز بر عهده تمامی اقشار جامعه است . بنابراین انصاف نیست که هزینه اصلاح آموزش و پرورش تنها و تنها به فرهنگیان و فعالان صنفی تحمیل گردد.
کانون صنفی معلمان ایران که در طی حیات خود ثابت نموده دفاع از حقوق فرهنگیان را با نگرش یک راهبرد آگاهانه و نه یک تاکتیک زودگذر از مسیرهای گوناگون دنبال می کند اعلام می دارد با توجه به قول رئیس فراکسیون فرهنگیان در دیدار اعضای شورای هماهنگی که “نظام پرداخت هماهنگ تا ۱۵ آذر عملا اجرا خواهد شد ” برای اتمام حجت ضمن تآکید مجدد برلزوم اجرای قانون مدیریت خدمات کشوری ، یادآور می شود که آخرین مهلت قانونی دولت برای اجرایی کردن این قانون ۱۵ آذر ماه ۸۷ است .
خبرنامه امیرکبیر: با روی کار آمدن دولت نهم بیش از ۵۰ استاد برجسته دانشگاه ها به صورت اجباری بازنشسته و یا از کار برکنار شدهاند، این روند که با اعتراض بسیاری از دانشگاهیان، منتقدین و کمیسیون آموزش مجلس قرار گرفت، از سوی وزیر علوم قانونی خوانده شد.
به گزارش خبرنامه امیرکبیر، در حالی که چندی پیش از سوی فرهاد رهبر، رییس دانشگاه تهران، اعلام شد که بازنشستگی اساتید با توافق رییس جمهور بوده است، محمود احمدینژاد، به تازگی دستور داده است از ظرفیت علمی این اساتید در بخشهای پژوهشی و تحقیقاتی استفاده شود.
این دستور در حالی صادر میشود که علاوه بر برکناری های پیشین اساتید، حدود یک ماه پیش ۲۱ استاد دانشگاه تهران از کار برکنار شدند.
احمدینژاد از وزرای علوم، بهداشت، دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی و معاون توسعه مدیریت و سرمایه انسانی و همچنین معاون علمی و فناوری خود، خواسته است که «مقرراتی یکسان و مناسب برای تداوم خدمت رسانی اساتید دانشگاه که به سن بازنشستگی میرسند» تهیه کنند.
احمدینژاد در دستور خود همچنین با اشاره به جنجالها درباره بازنشستگی این اساتید آورده است: “دور بازنشستگی این عزیزان همواره موضوع بحث و اختلاف بوده و قوانین و مقررات متعددی وضع شده ولی متاسفانه نتوانسته است ضمن رعایت حقوق دانشگاه و کشور، زمینه را برای بهره برداری هر چه بهتراز این سرمایه فراهم نماید”.
احمدی نژاد که قبلا خواستار اخراج اساتید سکولار از دانشگاه ها شده بود، در بخشی از این دستور به گیرندگان آن توصیه کرده که نگذارند «کشور از این سرمایه بی بدیل محروم شود.»
طرح بازنشستگی ۲۱ تن از اساتید دانشگاه تهران در مرداد ماه امسال، دومین مرحله از اجرای طرح گسترده بازنشستگی استادان در دولت محمود احمدینژاد است.
در مرحله نخست این طرح، استادان برجستهای همچون امیرناصر کاتوزیان، ایرج گلدوزیان، محمود عرفانی، ابوالقاسم گرجی، محمد آشوری، جمشید ممتاز و عزتالله عراقی، که همگی آنها در دانشگاه تهران مشغول به تدریس بودند، از سوی معاونت اداری این دانشگاه بازنشسته شدند.
در اجرای دومین طرح بازنشسته کردن اساتید، اعلام شده است که استادانی همچون ««کریم مجتهدی، علی شیخالاسلامی، غلامحسین ابراهیمیدینانی، محمدرضا شفیعیکدکنی، رضا داوری، محسن جهانگیری و ابراهیم باستانیپاریزی» مشمول این طرح شدهاند.
![]()
ناموس گل کجاست؟
در رنگاش باید باشد؛ در بو هاش.
ناموس هندوانه کجاست؟
در شیرینی اش باید باشد ؛ در قرمزی اش!
ناموس خروس کجاست؟
در تاجاش باید باشد؛ در قوقولی قوقوی اش!
ناموس مرغ کجاست؟
در تخم اش باید باشد.
ناموس گاو کجاست؟
در پستانهای پُرشیرش اگر ماده باشد؛
و در شاخهای تیزش اگر نر باشد
ناموس سگ کجاست؟
در پوزهاش باید باشد؛
و در هزاران هزار حس بویایی اش
ناموس پشّه کجاست؟
در نیش اش باید باشد؛ در وزوزش!
ناموس فلفل کجاست؟
در تیزیاش باید باشد!
ناموس خیابان کجاست؟
در آسفا لتش باید باشد
ناموس ایمان کجاست؟
در گوش اش باید باشد؛ در چشماش!
ناموس انسان کجاست
در آزادی اش باید باشد!